Vorige week kreeg ik mannelijk bezoek. Hij kwam op de fiets en ik gooide schuursleutel naar hem toe zodat hij zijn fiets in de schuur kon zetten. Daarna komt hij naar boven met de mededeling dat er een fiets in de schuur staat, of deze van mij is? Ik verklaar hem voor gek, ik ben onbekend met een opoefiets in mijn schuur. Half uur later gaat er toch ergens een lampje bij mij branden. Vet Genant verhaal!
Hier in de schuur staat namelijk een fiets. Een fiets die niet van mij is. Het is dan wel een opoefiets maar hij is toch echt van een man. Deze fiets staat al 2 maanden in mijn schuur. Ik was helemaal vergeten dat hij er stond. De fiets is van een ex-scharrel. Na een scharrelavontuurtje wilde ik weer snel naar huis en had even de fiets geleend. En vervolgens nooit meer terug gebracht. Oeps. Lekker confronterend.
Spullen van je ex, ik ben er nogal slecht in om dit allemaal meteen de deur uit te werken. Eigenlijk ben ik te makkelijk. Ik heb ook nog ergens een paar sokken van een man liggen. (eerlijk gezegd heb ik nog meerdere paren van diverse mannen) Als ik er over nadenk eigenlijk laat ik dingen te lang in mijn huis liggen. Zo erg zelfs dat ik na mijn relatiebreuk en 8 maanden verder nog steeds een gezamenlijk naambordje had hangen. Toen mijn toenmalige date Rogier bij mij thuis kwam was ik hier pijnlijk van bewust. Hij belde aan en ik deed snel en enthousiast met vrouwelijke charme de deur open in de hoop dat hij het niet zag. Helaas hij had het al gezien. Een maand later kwam er een pakje per post, hier zat een nieuw naambordje in! Met alleen mijn eigen naam er op. Hij loste het op met humor! Maar eigenlijk moet ik het natuurlijk zelf regelen.
Het is eigenlijk nooit leuk als je nieuwe vriendje in jouw huis wordt geconfronteerd met een rijk exenleven. Om dit te voorkomen verban ik mijn laatste stukjes ex uit mijn huis. Te beginnen met de kalender op de wc. Mocht er onverwachts een nieuwe liefde bij mij thuis op de wc zitten ( ik had namelijk een keer een scharrel op bezoek welk na 5 minuten de mededeling had, ome Michiel gaat even poepen) en de kalender bestuderen dan hoef ik ook geen pijnlijke vragen te beantwoorden over verjaardagen van ooms en tante’s welk eigenlijk al een tijdje tot ex familieleden behoren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten